Hoe verschilt Sandwich Sudoku van Killer Sudoku?

In Killer Sudoku worden de cages op het rooster getekend voordat je begint - Je weet altijd precies welke cellen een som delen, en je hele taak is het afleiden van de cijfers. In Sandwich Sudoku wordt het gesommeerde gebied bepaald door waar de 1 en de 9 in elke lijn landen, en die posities zijn aan het begin onbekend. Dezelfde clue kan een één-cel sandwich of een zes-cel sandwich beschrijven totdat je de grenzen vastpint. Dat maakt Sandwich een tweefasenpuzzel: een geometriefase (waar zijn de 1-en en 9-en?) gevolgd door een rekenfase (welke cijfers vullen de opening?). Killer is in vergelijking eenfasig.

Combinatieanalyse gaat bijna direct over: het opsommen van verschillende cijfersets die een doelsom bereiken is de gedeelde kernvaardigheid, en een geplaatste sandwich gedraagt zich precies als een eendimensionale cage. De 45 regel gaat ook over, in aangepaste vorm - In Sandwich geeft het de buitencijfers als 35 − clue. Wat niet overgaat is cage geometrie (innies en outies hebben geen direct equivalent), en Killer vraagt je nooit om eerst de regio te vinden. Omgekeerd bestaat Sandwich's 1/9 positieanalyse - Het behandelen van twee specifieke cijfers als beweegbare grenzen - in geen andere mainstream variant.

Bij vergelijkbare moeilijkheidsinstellingen vinden de meeste oplossers Sandwich moeilijker om te beginnen en sneller om af te maken. Het begin is moeilijker omdat er geen cijfers zijn beperkt totdat ten minste één lijn's 1 en 9 zijn gelokaliseerd; het eindspel is gemakkelijker omdat zodra grenzen zijn vastgesteld, elke lijn sterke, volledig bekende beperkingen draagt. Killer verspreidt zijn moeilijkheid gelijkmatiger. Als je van positioneel redeneren houdt, begin dan met Sandwich; als je de voorkeur geeft aan puur som-combinatiewerk, zal Killer natuurlijker aanvoelen.